1. Π Ρ Ο Λ Ο Γ Ο Σ

           
        Ἡ ἐπιστημονικὴ ἐργασία, ὅταν παραταθῇ, χρειάζεται καὶ διάλειμμα˙ γιὰ νὰ χαλαρώνῃ ἡ χορδὴ τοῦ τόξου. τὰ Περιβιβλικὰ μοῦ ἦταν γιὰ τὸ διάλειμμα χρήσιμα ὡς λόγος ξεκούραστος˙ ξεκούραστος τόσο ὡς ἀνάγνωσμα κι αὐτόματη ἐπισήμανσι τῶν λαθῶν ὅσο καὶ σὰ σχολιασμὸς  τῶν λαθῶν. τὸν κάνουν δὲ ἰδιαίτερα ξεκούραστη ἐνασχόλησι, περίπου σὰν τὴ συλλογὴ γραμματοσήμων καὶ τὴ φροντίδα της, οἱ ἐδῶ κρινόμενοι, ἐπειδὴ εἰδικὰ αὐτωνῶν τὰ λάθη εἶναι καὶ πολλὰ καὶ χοντρά˙ ὁπότε δὲν χρειάζεται γιὰ τὸ ψάρεμά τους κόπος˙ βουτᾷς τὴν ἀπόχη σου ἀνέμελα καὶ τὴ βγάζεις γεμάτη ψάρια. κρεατωμένα ψάρια. σκέφτηκα πολλὲς φορὲς ὅτι, ἂν τὰ λάθη τους ἦταν ἀξιέπαινα πράγματα, θὰ ὤφειλα στοὺς κρινομένους κι εὐχαριστίες˙ γιὰ τὰ εὐχάριστα διαλείμματά μου˙ δὲν εἶναι ὅμως. ἀπὸ μέρους μου μπορεῖ νὰ εἶναι ἀπολαυστικὰ κελεπούρια, ἀλλ̉ ἀπὸ μέρους των εἶναι λόγια κακά. κι ἔτσι δὲν τοὺς ὀφείλω καμμιὰ εὐχαριστία. ὁμολογῶ ὅμως ὅτι αὐτὸ δὲν μ̉ ἐμποδίζει νὰ τ̉ ἀπολαμβάνω.
 
 
 
Μελέτες 1 (2008)